2007/Oct/03

...

เสียงกระซิบใกล้ๆ
เธอเอ่ย คล้ายเธอ
จะเดินจากไป

พร้อมความผิด
ที่เธอบอก
ฉันสร้างไว้

...

กระซิบคำ

" ฉันคิดผิด ที่ให้อภัยเธอ "

...

น้ำตาฉัน - คนฟัง -
หยดลงอย่างแผ่วเบา

...

ไม่มีแม้เสียงสะอื้น หรือ เสียงใด
มีเพียงเสียงเธอ - ประโยคนั้น -
สะเทือนสะท้อน
อึงอล

...

ผิดหรือ ที่เธอ
คิดเช่นนั้น
ผิดหรือ ที่ฉัน
เสียน้ำตา

...


2007/Oct/02

...

วันพรุ่งนี้กำลังจะถึง
ฉันรอคอย
ด้วยความหวัง

...

ว่าทุกสิ่งจะดี
กว่าวันนี้

...

อาจเพราะฉันมองโลกในแง่ร้าย
หรือเพราะชีวิตฉัน
โชคร้าย

...

ใครจะรู้

...

2007/Oct/01

...

ลมโชยปะทะใบหน้า
แดดจ้า
และฟ้าที่มีเมฆเป็นกระจุก

ฉันเห็นภูเขาจากริมระเบียง
เห็นผู้คนขวักไขว่
สับสน วุ่นวาย

...

ฉันไม่ได้สงบนิ่งกว่าพวกเขา
ไม่ได้เคร่งขรึม
ไม่ได้เข้าใจโลก

เพียงฉันไม่มีที่ไป
ฉันไม่รู้จะทำอะไร
ทั้งเดี๋ยวนี้ และ ต่อไป

...

ฉันยืนอยู่บนโลก ตามลำพัง
จริงๆแล้วไม่ลำพัง
แต่ก็เหมือนลำพัง

...

ชีวิต รื่นรมณ์ เป็นเช่นไร
คลับคล้าย ว่าเคยรู้จัก
แต่ดูว่าเหมือน ฉัน
จะลืมไป
เสียแล้ว

...